Αυτοδιοίκηση: Μοχλός ανάπτυξης ή πεδίο κομματικών αντιπαραθέσεων;

dilhmmaΟι εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης πλησιάζουν. Τι όμως περιμένουμε; Θα δούμε αυτή τη φορά τη μεγάλη εικόνα; Θα υπερβούμε τη συνήθεια χρόνων που μετατρέπει τις τοπικές διαδικασίες σε πεδίο κομματικών αντιπαραθέσεων; Θα τολμήσουμε, διδασκόμενοι από τις χαμένες ευκαιρίες και τα νέα δεδομένα που δημιούργησε η κρίση, να μιλήσουμε επί της ουσίας; Θα προτάξουμε το κοινό συμφέρον και θα αντιμετωπίσουμε, επιτέλους, την αυτοδιοίκηση όπως της αξίζει; Δηλαδή ως μοχλό ανάπτυξης και ως εργαλείο παρέμβασης με σημαντικές δυνατότητες;
Το στοίχημα σήμερα δεν μπορεί να είναι η κομματική αξιοποίηση των εκλογών. Δεν υπάρχει πια τέτοιο περιθώριο. Το στοίχημα είναι να παραμερίσουμε, όλοι μας, τις θεωρίες, τις αγκυλώσεις, τις ιδεοληψίες και τις προσωπικές ατζέντες και να μιλήσουμε πρακτικά, για την αξιοποίηση των δυνάμεων της τοπικής κοινωνίας. Να κάνουμε μια ολοκληρωμένη προσπάθεια χωρίς το δεκανίκι της κεντρικής εξουσίας. Όλοι έχουμε την ιδεολογική μας προέλευση και ασφαλώς υπάρχουν –και πρέπει να υπάρχουν– διαφορετικές προσεγγίσεις. Τώρα όμως είναι η ώρα, να βρούμε τον ελάχιστο κοινό παρανομαστή, τα σημεία προσέγγισης και μια βάση προγραμματικών παρεμβάσεων μας που θα οδηγούν στην ταχεία επίλυση των προβλημάτων και στην πρόοδο σε όλους τους τομείς.
Το μέλλον της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι η επένδυση σε ένα εντελώς νέο μοντέλο ανάπτυξης με ξεκάθαρα αποκεντρωμένο χαρακτήρα. Προέχει να χαράξουμε μια σύγχρονη στρατηγική προσαρμοσμένη στις σημερινές ανάγκες, χωρίς την ανάγκη κηδεμονίας. Οφείλουμε να βασιστούμε σε ορθολογικό σχεδιασμό –κοινής αποδοχής –για την ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της κάθε περιοχής. Δεν αρκεί να συζητάμε για τα αυτονόητα, όπως τα σκουπίδια, η καθαριότητα, οι λακκούβες στους δρόμους και τα σπασμένα πεζοδρόμια. Αυτά, πια, είναι προαπαιτούμενα. Έχει έρθει η ώρα για αναπτυξιακές κινήσεις μεγαλύτερης κλίμακας και αξίας στην αυτοδιοίκηση.
Τώρα η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να σχεδιάσει ένα εντελώς νέο τοπικό αναπτυξιακό μοντέλο έξω από τις λογικές του χθες. Αποτελεσματικό, με το βλέμμα στις εξαγωγές, την τεχνολογία και το σύγχρονο μάρκετινγκ. Να δρομολογήσει την αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων με στόχο έργα που θα προσφέρουν νέες θέσεις εργασίας. Να δώσει κίνητρα και να επανασχεδιάσει το πλαίσιο λειτουργίας των βιομηχανιών και βιοτεχνιών της περιφέρειας αλλά και του τοπικού εμπορίου. Να μελετήσει τις ευκαιρίες που παρέχει ο τοπικός πολιτισμός, διαμορφώνοντας μια ελκυστική πολιτιστική ταυτότητα. Η παράλληλη προώθηση του τουρισμού, κυρίως των αστικών κέντρων είναι επίσης κεντρικό ζητούμενο, μιας και πρόκειται για την εθνική βιομηχανία.
Η αυτοδιοίκηση θα πρέπει να λειτουργήσει, επιτέλους, ως μοχλός ανάπτυξης που θα προσελκύει επενδύσεις και θα δημιουργεί ευκαιρίες. Αν το καταφέρει, θα συμβάλλει στη μείωση της ανεργίας και θα πάψει να αντιμετωπίζεται ως επαίτης της εκάστοτε κυβέρνησης. Ιδιαίτερα η συστηματική αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών πόρων (πχ ΣΕΣ – Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014- 2020) θα δώσει την απαιτούμενη επιχειρηματική ώθηση προκειμένου να αξιοποιηθούν πόροι , που σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτοι.
Είναι πια σαφές ότι μόνο ο στοχευμένος σχεδιασμός και προγραμματισμός μιας πόλης, μιας περιοχής, μιας περιφέρειας θα οδηγήσει σε αξιοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους. Με απλά λόγια είναι η στιγμή να αποτελέσει η αυτοδιοίκηση το όχημα της ανάπτυξης συνολικά για τη χώρα και την πρόοδό της αντί να την περιμένει ως μάνα εξ’ ουρανού από την- όποια- Κυβέρνηση. Η ανάπτυξη άλλωστε δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Σημαίνει πριν από οτιδήποτε, μια ενωτική προσπάθεια για μεταρρυθμίσεις και για δομικές αλλαγές σε όσα μας κρατάνε πίσω.
Γι’ αυτούς τους λόγους οι τοπικές κοινωνίες, επιβάλλεται να βρίσκονται στο κέντρο της πολιτικής. Ασφαλώς, γνωρίζουμε ότι υπάρχουν προβλήματα. Γνωρίζουμε όμως ότι υπάρχουν ανάμεσά μας πρόσωπα ευρείας αποδοχής, με όραμα, συγκρότηση αλλά και επιθυμία να δουλέψουν σκληρά και να παρουσιάσουν λύσεις. Πρόσωπα με πετυχημένη επαγγελματική διαδρομή, με εξειδικευμένες γνώσεις, με εμπειρία στα κοινά και στην αυτοδιοίκηση. Πρόσωπα που θα πιέζουν την κεντρική εξουσία –όχι αποσπασματικά– αλλά στη βάση ολοκληρωμένων προγραμματικών προτάσεων και που θα μάχονται για την εφαρμογή τους. Γιατί το εθνικό στοίχημα για ανάπτυξη θα κριθεί στην πραγματική οικονομία και στις τοπικές κοινωνίες.
Το δίλημμα, λοιπόν, είναι τι είδους συζήτηση θα κάνουμε. Αν θα αντιμετωπίσουμε την αυτοδιοίκηση όπως της αρμόζει, βάζοντάς τη μπροστά στη μάχη της ανάπτυξης ή αν η μόνη μάχη που θα αφήσουμε να γίνει είναι η κομματική. Σκεφτείτε: oι υποσχέσεις, οι κραυγές και οι κομματικές κορώνες δημιούργησαν ποτέ ανάπτυξη, θέσεις εργασίας και πρόοδο;
Σκεφτείτε το και αποφασίστε!

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s